سخنی با فرزندانم

سلام

سخنی با فرزندانم

اگر هر خیر و برکتی را خواهانید و طالب عاقبت به خیری هستید به شما وصیت یکی از عالمان سید را می گویم:

وصیت‌های دیگر، عمده آنها نماز است. نماز را بازاری نکنید، اول وقت به جا بیاورید با خضوع و خشوع. اگر نماز را تحفظ کردید، همه چیزتان محفوظ می‌ماند و تسبیحه صدیقه کبری سلام‌الله علیها و آیت‌الکرسی در تعقیب نماز ترک نشود. و انجام واجبات است و در مستحبات تعزیه‌داری و زیارت حضرت سیدالشهداء مسامحه ننمایید و روضه هفتگی ولو دو سه نفر باشد، اسباب گشایش امور است و اگر از اول عمر تا آخرش در خدمات آن بزرگوار از تعزیت و زیارت و غیرهما به جا بیاورید، هرگز حق آن بزرگوار ادا نمی‌شود و اگر هفتگی ممکن نشد، دهه اول محرم ترک نشود.

دیگر آنکه اگرچه این حرف‌ها آهن سرد کوبیدن است ولی بنده لازم است بگویم اطاعت والدین، حسن خلق، ملازمت صدق، موافقت ظاهر با باطن و ترک خدعه و حیله و تقدم در سلام و نیکویی کردن با هر بد و فاجر، مگر در جایی که خدا نهی کرده. اینها را که عرض کردم و امثال اینها را مواظبت نمایید. الله الله الله که دل هیچ کس را نرنجانید.

تا توانی دلی به دست آور/ دل شکستن هنر نمی باشد

در کنار هم باشیم

سلام

کلامی با فرزندانم؛

عزیزم(مادربزرگ) میگفت:
برای درکنار هم موندن باید خیلی
چیزارو بخشید.
خیلی حرفارو نشنیده گرفت.
از خیلی کارها عبور کرد.
برای در کنار هم موندن باید
بخشنده ترین و قوی ترین بود
نه زیباترین و باهوش ترین ...!

آدما وقتی میتونن مدت های طولانی
کنار هم بمونن که یاد بگیرن چطور
باهم کنار بیان.
اگه گاهی تو حال خوب هم شریک
نمیشن دستی هم به حال بد هم نکشن. هیچ حال بدی موندگار نمیمونه
همونطور که حال خوب هم،
همیشگی نیست.
عزیز میگفت: اول از هر چیزی برای
در کنار هم موندن باید یاد بگیری
چطور میشه با کوچیکترین چیزها،
از زندگی لذت برد، خندید و شاد بود...

‎‎‌‌‎
┈┈•✾🌿🌺🌿✾•┈┈